>> बेरक्याला माहिती देण्यासाठी ई-मेल करा - berkya2011@gmail.com | आपले नाव नेहमीप्रमाणे गुप्त ठेवले जाईल...

सोमवार, १४ एप्रिल, २०१४

महाराष्ट्रनामा ...

अकोला दिव्य मराठीचे निवासी संपादक म्हणून सचिन काटे रूजू.
काटे यांनी यापूर्वी सकाळचे मुख्य उपसंपादक, पुण्यनगरीचे संपादक म्हणून काम पाहिले आहे. त्यानंतर ते पुन्हा सकाळ मध्ये सहयोगी संपादक म्हणून रूजू झालेत. काही महिन्यांपूर्वी सकाळने सहयोगी संपादक म्हणून अकोल्यात त्यांना पाठवले. पण चांगली संधी मिळाल्याने काटे दिव्यकडे आलेत. राठोडांनी केलेल्या नुकसानीची भरपाईची जबाबदारी त्यांचेवर आहे. अमरावतीची सर्व जबाबदारी त्यांचेकडे असेल. काटे आल्याने दिव्य मधील पूर्ण टीमने सुटकेचा श्वास घेतलाय. माणुसकीने विचार करणारा माणूस अशी काटे यांची ओळख आहे.
 




मुंबई 'पुढारी'तून वरिष्ठ उपसंपादक दीपक निकम यांचा वरिष्ठांच्या जाचाला कंटाळून राजीनामा, 'सकाळ'च्या आश्रयाला.

ठाणे :  रिपोर्टर मोहिनी धुमाळ यांचा पुढारीला रामराम. मी मराठीत रुजू. आणखी एक रिपोर्टर लोकसत्ताच्या वाटेवर....


हिंदी वृत्तपत्राचे नवे मराठी भावंड असलेल्या एका दैनिकातील खाडीपलीकडे राहणारया वृत्तसंपादकाची कॉ्ंग्रेस, राष्ट्रवादी व शिवसेनेकडून जोरदार वसुली; आज संपादकानेच पकडली चोरी, नोकरीच्या जागी सोशल मीडियाचे अकाऊंट हातळीत असल्याची चोरीही उघड, 'शिवालया'त अनेकांना सांगितला बहाणा,"हिंदी संपादक, जीएमला द्यावे लागते पाकिट! 

शनिवार, १२ एप्रिल, २०१४

लोकमत कर्मचाऱ्यांचा मदतीचा हात

राज्यातल्या गारपीटग्रस्त शेतकरयांवर आलेले संकट आणि त्यातून न भरुन येणारे झालेले नुकसान लक्षात घेता लोकमतच्या सर्व कर्मचारयांनी आपले एक दिवसाचे वेतन देण्याचा निर्णय घेतला होता. कर्मचारयापासून संचालकांपर्यंत सगळ्यांनी आपले एक दिवसाचे वेतन यासाठी दिले आहे. १७ लाख ६० हजार रुपयांचा हा धनादेश आज मुख्यमंत्री सहाय्यता निधीसाठी म्हणून देण्यात आला. मुख्य सचिव सहारिया आणि मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण यांचे सचिव विकास खारगे यांच्याकडे लोकमतचे समूह संपादक दिनकर रायकर आणि वरिष्ठ महाव्यवस्थापक (एचआर) बी.ए. मुळे यांच्या हस्ते सूपूर्त करण्यात आला. यावेळी सहाय्यक संपादक अतुल कुलकर्णी, उपव्यवस्थापक सचिन लिगाडे, अमोल निला, रुपसिंग राजपूत यांचीही उपस्थिती होती.

गुरुवार, १० एप्रिल, २०१४

भोपाळशेठला हवे आहेत,दोन निवासी संपादक

औरंगाबाद / अकोला - दिव्य मराठीच्या औरंगाबाद आवृत्तीचे निवासी संपादक धनंजय लांबे आणि अकोला आवृत्तीचे निवासी संपादक प्रेमदास राठोड यांना भोपाळशेठने काही दिवसांपुर्वी भोपळा दिला.त्यानंतर लांबे म.टा.मध्ये आणि राठोड लोकमतमध्ये गेले.परंतु भोपाळशेठला नवा पर्याय अजूनही शोधून सापडला नाही.
भोपाळशेठच्या औरंगाबाद आवृत्तीसाठी लोकमतचे एक माजी कार्यकारी संपादक,एक माजी दिल्ली प्रतिनिधी आणि सकाळचे एक अडगळीत पडलले कार्यकारी संपादक इच्छुक आहेत.परंतु भोपाळशेठला नवा दमाचा निवासी संपादक हवा आहे.अकोला आवृत्तीचही तीच बोंब आहे.या आवृत्तीसाठी सकाळचे  एक निवासी संपादक सोडले तर कोणीच इच्छुक नाही.
औरंगाबाद आवृत्तीसाठी इच्छुक असलेल्या काही जणांनी भोपाळला जावून भोपाळशेठची भेट घेतली.मुलाखती दिल्या परंतु  पुढे काहीच नाही.घोडे कशात अडले आहे,हे कोणालाच माहित नाही.असो,लवकरात लवकर भोपाळशेठला नवे निवासी संपादक मिळो,हीच शुभेच्छा.

बुधवार, ९ एप्रिल, २०१४

रहस्यकथाकार गुरुनाथ नाईक यांची व्यथा...

पुस्तकांची थोडीफार माहिती असणाऱ्या पन्नाशीतल्या पुरुषांपुढे गुरुनाथ नाईक हे नाव उच्चारलं तरी ते ओसंडून बोलू लागतात. कॅप्टन दीप, शिलेदार, गरुड कथा, धुरंदर कथा, शब्दवेदी, रातराणी अशा रहस्यकथांची यादी सांगू लागतात. शौर्य, गुप्तहेरी आणि गुन्हे जगताला फॅन्टसीचा साज चढवणाऱ्या या लेखकावर वाचक वेड्यासारखे प्रेम करतात. रहस्यकथांच्या पोशिंद्याला एकदा तरी भेटण्याचं अनेकांचं स्वप्न असतं. असे लोकप्रियतेचा आयाम स्थापन करणारे रहस्यकथाकार गुरुनाथ नाईक आज स्वतः तारणहाराच्या प्रतीक्षेत आहेत. गोवा सरकारने घर दिल्याने डोक्‍यावर छप्पर आहे. पण दोन वेळच्या अन्नाचं काय? हा प्रश्‍न नाईक दांपत्याला सतावतो आहे. वयाची पंचाहत्तरी गाठलेली. सोबतीला फक्त बायको आणि मानेचं जीवघेणं दुखणं. शारीरिक अस्वास्थ्यामुळे घराचा उंबरा ओलांडण्याचीही धास्ती. दुखण्यामुळे लिखाणाचा वेग मंदावलेला. त्यामुळे रोजीरोटीचं साधन संपल्यात जमा. अशावेळी आयुष्याची कमाई कामी यायला हवी. पण लेखन आणि पत्रकारितेच्या क्षेत्रानं त्यांची झोळी रितीच ठेवली. चार रुपयांच्या मानधनावर रहस्यकथा लिहिल्या. तर अवघ्या काही हजार रुपयांच्या मानधनावर पत्रकारिता केली. त्यामुळे गाठीशी कसलीच गुंतवणूक नाही. आज त्यांना दिवस ढकलण्यासाठीही रेशनिंगच्या तांदळाची वाट पाहावी लागते. दैनिकांच्या साप्ताहिक आवृत्तीतील लघुकथांच्या माध्यमातून नाईक यांच्या लेखनाला सुरवात झाली. सत्तरच्या दशकात शंभरहून अधिक लघुकथांनी त्यांनी वाचकांना आपलंसं केलं. दै. "गोमन्तक'च्या साहाय्यक संपादकपदाची धुरा सांभाळत असतानाच नाईक यांचा लेखनाचा प्रवास सुरू झाला. त्यांनी 1970 साली प्रकाशक सदानंद खाडीलकरांना "मृत्यूकडे नेणारे चुंबन' ही पहिली रहस्यकथा दिली. या कथेने प्रकाशकांनाही भारावून सोडलं आणि मराठीतील नव्या रहस्यकथांचा प्रवास सुरू झाला. लष्करातील जगण्याचं आकर्षण, दोन सख्ख्या भावांच्या जगण्यातील अनुभव यांच्या आधारावर "कॅप्टन दीप'चा नायक जन्माला आला. हा "कॅप्टन दीप' तत्कालीन युवा पिढीचा आदर्श ठरला. सत्तरच्या दशकातील शास्त्रज्ञांच्या मृत्यूचे गूढ या कादंबरीपासून 2009 साली आलेल्या "स्वर्ग आणि नरक' या कादंबरीपर्यंत गुरुनाथ नाईकांच्या लिखाणाने वाचकांचं कल्पनाविश्‍व व्यापून टाकलं. चौकट पोतुर्गिजांच्या जुलूमाने विस्थापित कुटुंब गुरुनाथ नाईक मूळचे विठ्ठलापूरचे राणे. पोर्तुगिजांकडून धर्मांतराच्या भीतीने कुटुंबाने गोवा सोडला. तरी आजोबा पोर्तुगिजांकडूनच मारले गेले आणि आजीने पुन्हा गोवा गाठला. साखळीमध्ये नाईक यांच्या आजीचे घर आहे. पण तेही स्वतःच्या नावावर नसल्याने त्यांना हक्क सांगता येत नाही. महाराष्ट्र आणि गोव्याच्या साहित्य सेवेत तब्बल चाळीसहून अधिक वर्षे नाईक यांनी योगदान दिले. पण दोन्ही पैकी एका तरी सरकारला आपली दया येईल, या आशेवर ते जगत आहेत.
.................
त्यांच्या लिखाणाने वाचकांच्या पिढ्या घडवल्या. युवा वर्गाचं पुस्तकांशी नातं जोडलं. तब्बल 1208 कादंबऱ्या लिहीत लिम्का बुकात मराठीची पताका फडकवली. पण साहित्याचा डोंगर उभा करणारे गुरुनाथ नाईक आज अन्नासाठी मोहताज झालेत. गोवा, महाराष्ट्र आणि कर्नाटकात लाखोंच्या संख्येने चाहते असणारा हा लेखक केवळ उपेक्षेचा धनी ठरला आहे. रहस्यकथाकार गुरुनाथ नाईक यांची व्यथा...


.....................................

गुरुनाथ नाईक यांना मदत करण्यासाठी .
गुरुनाथ विष्णू नाईक -स्टेट बैंक आफ इंडिया -शाखा पणजी -खाते नंबर -31180667793 . 
आवशकता लागल्यास अनिल पाटील (पणजी) यांना फोन करू शकता -9422042054 / 9405921771

शुक्रवार, ४ एप्रिल, २०१४

आणखी एका वाहिनीत महिलेशी गैरवर्तणूक!

नुकत्याच आत्महत्या केलेल्या तरुण अभिनेत्रीच्या नावाशी साधर्म्य असलेल्या एका हिंदी वाहिनीतही महिलेशी गैरवर्तणुकीचा प्रकार उघड झाला आहे. या वाहिनीजवळ स्वत:चे काहीही नाही. सर्व काही भाड्याचे आहे. अशात या वाहिनीच्या विक्रीचीही चर्चा सुरू आहे. आता हे नेमके काय विकणार? त्यांच्याजवळ स्वत:चे काही नाहीच आहे! नोएडातून सूत्रे चालविली जात असलेल्या या वाहिनीच्या मुंबईतील महिला पत्रकाराशी अभद्र व्यवहाराची घटनाही नुकतीच घडली होती; पण ती कार्यालयाबाहेर इतरांकडून! मात्र, कार्यालयाच्या आत वरिष्ठ छळत असल्याची तक्रार एका महिलेने केल्याने इथे धरपकड होण्याची शक्यता आहे.

या महिलेवरच व्यवस्थापनाकडे दिलेली अंतर्गत तक्रार मागे घेण्याचा दबाव होता. तिलाच बाहेरचा रस्ता दाखविण्याची तयारी सुरू होती. त्यामुळे चवताळलेल्या महिलेने महिला आयोग, मानवाधिकार आयोग यांच्याकडे तर तक्रार केलीच; पण पोलिसात तक्रार करुन एफआयआर नोंदविण्यासाठी आग्रह धरला आहे. हा गुन्हा नोंद झाल्यास अनेकजण अडचणीत येतील व वाहिन्यांच्या दुनियेतील 'घाण' जगासमोर येईल.

आघाडीच्या दोन मराठी वाहिन्यांमध्येही महिलांशी गैरवर्तणुकीचे किस्से घडले होते; पण त्यात 'मिटवामिटवी' केली गेली. नवी मुंबईत सानपाड्यात एका दैनिकातही असाच प्रकार घडला होता. इतकी छी-थू होवूनही हे 'चिराग'दिवाणे म्हातारचळ काही सोडायला तयार नाहीत. इथेही पोलिसात दाखल केली गेलेली तक्रार 'पोलीसबॉइज' वार्ताहराच्या कृपेने दाबण्यात आली आहे. शिवाय 'रंगीला' म्हातारयाच्या उलव्यातील पंटर दलालाने संबंधित महिलेची शैक्षणिक क्षेत्रातील संबंध वापरून तात्पुरती समजूत काढली आहे.

असो. विषय होता हिंदी वाहिनीतील छळाचा! या वाहिन्यांचे जगच अगदी 'विनोद' आणि 'नवीन' गोष्टींनी भरलेले आहे. बाहेरचे लोक 'एक्स्प्रेस' वेगाने इथे येतात. आता या वाहिनीचेच घ्या ना! इथेही  'एक्स्प्रेस' वेगाने बाहेरील माणसे आली; पण 15 दिवसात त्यांना म्हणजे बाहेरून आलेल्या सर्वांना व्यवस्थापनाने बाहेरचा रस्ता दाखविला! त्यात थोडीशी सुधारणा अशी की, नागपूर दौरा आटोपून आलेल्या काही अतिवरिष्ठांना जीवदान दिले गेले; त्यांच्यासोबत आलेली टीम मात्र आऊट, बेरोजगार! फक्त दोघा साहेबांना जीवदान! आहे की नाही 'विनोद'पूर्ण आणि 'नवीन' अशी ही गोष्ट!

खरेतर असे म्हटले जाते की या हिंदी वाहिनीच्या नोएडा कार्यालयातील मंडळींमध्ये काही 'धीरज' म्हणजे संयम नावाचा गुणच नाही. सारे म्हणजे मनमौजी; जणू घरी 'दिवान'वर बसून 'जॉय' करायला आलेहेत! भाड्याच्या लायसन्सवर सुरू असलेल्या या वाहिनीला एक खरीददार मिळाला असून लवकरच नोएडा कार्यालयात विक्री बैठक होण्याची शक्यता आहे. महिला कर्मचारीच्या तक्रारीवर एफआयआर दाखल होवून धरपकड व बदनामी सुरू होण्याच्या आत हा भाड्याचा खेळ विकून मोकळा व्हावा, म्हणून मालक प्रयत्न करीत आहेत. त्यांना निव्वळ पैसे आणून देण्याची मोठमोठी आश्वासने देणारया भंपक च्यानेली पत्रकारांवर पोलिसी कारवाईचा आनंदच आहे; पण हे सारे एकदा ही झंझट विकून मोकळे झाल्यावर! तोवर ते त्या महिलेला हाय रे मेरे 'जिया' म्हणून कळ काढण्याचा सल्ला देत आहेत! हा वाहिनीची मुंबईतील पालखी ओढून नेणारे 'भोय'ही (भोईचा बोलीभाषेतील अपभ्रंश) या एकूण घटनाक्रमामुळे चिंतीत आहेत. अरेरे, काय ख नाय!

फेसबुक वर शेअर करा

Facebook